89
روزنهاى به سوى شناخت امام حسن و امام حسين(عليهما السلام)
امام حسن، امام دوم اهلبيت(عليهم السلام) است. پدرش اميرمؤمنان، امام علىبن ابىطالب(ع)، و مادرش فاطمه زهرا، دختر رسول خدا و پاره تن اوست؛ همان كسى كه رسول خدا(ص) دربارهاش فرمود: «فاطمه پاره تن من است. هركه او را خشمگين كند مرا خشمگين كرده است». 1
امام حسن(ع) در شب پانزدهم رمضان سال سوم هجرى در مدينه منوره به دنيا آمد. ابومحمد تنها كنيه ايشان است و در ميان القاب فراوان وى مىتوان از تقى، طيب، زكى، سيد، سِبط و ولى نام برد.
وى شبيه پيامبر(ص) بود و همو نام حسن را براى وى برگزيد. پيامبر در روز هفتم تولد امام حسن، وى را عقيقه كرد، مويش را تراشيد و فرمان داد تا به وزن موهاى سرش، نقره صدقه دهند. امام حسن(ع) چهارمين فرد آلعبا محسوب مىشود. هنگام رحلت رسول اكرم(ص) هفت سال و چند ماه، و به قولى هشت سال از عمر مبارك امام حسن(ع) مىگذشت. ايشان در سن 37 سالگى به جاى پدرش، امام على(ع)، امامت و خلافت مسلمانان را بر عهده گرفت.