205
7. عبدالله بن محمد بن عامر شبراوى شافعى (متوفاى 1171 ه . ق)
وى مى‌گويد:
امام يازدهم(ع)، حسن خالص نام دارد كه عسكرى هم خوانده مى‌شود...، و همين افتخار او را بس كه امام مهدى منتظَر (عج) از فرزندان اوست؛ چه نيكو خاندانى و چه تبار والايى! افتخارات آنها فراوان و درجاتشان بلند است و در اصل و نسب، نيكو و بزرگوار، مانند دندانه‌هاى شانه، شبيه يكديگرند. آنان تيرهاى مجد و عظمت را ميان خود تقسيم كرده‌اند و از خاندانى بلندمرتبه و والامقام بهره مى‌برند. اين خاندان در بزرگى و شرافت از آسمان هم بلندترند. در منزلت و جايگاه بالاى فرقَدَين 1 ايستاده‌اند و تك تك صفات كمال را بى‌هيچ كم‌وكاست در خود گرد آورده‌اند. اين پيشوايان همانند مرواريد كنار هم قرار گرفته‌اند و در شرافت و بزرگى هيچ تفاوتى با هم ندارند؛ اقوام بسيارى تلاش نموده‌اند تا بلنداى مقام اين پيشوايان را پايين بياورند و حال آنكه خداوند آن را بالا مى‌برد. بسيارى براى پراكنده ساختن جمع اين پيشوايان، از هيچ كوششى فروگذار نكرده‌اند. اما خداوند مانع اين كار مى‌گردد. چه بسيار افرادى كه حقوق اين پيشوايان را تباه كردند، اما خداوند نه اين حقوق را فرو مى‌گذارد و نه آن را تباه مى‌سازد. خداوند، زندگى و مرگ ما را با دوستى و محبت اين پيشوايان در هم آميزد و شفاعت منتسبان به شرافت رسول خدا(ص) را بهره ما سازد.... 2
8. شيخ مؤمن شبلنجى (متوفاى پس از 1308 ه . ق)
وى مى‌گويد: «اين فصل به ذكر مناقب حسن خالص بن على هادى(عليهما السلام) ... اختصاص دارد... مناقب حسن بن على(عليهما السلام) فراوان است...». شبلنجى در ادامه مى‌نويسد:
تتمه‌اى درباره وفات او و فرزندش(ع)، در «الفصول المهمة» اين‌چنين آمده است