177ابونؤاس مى‌گويد علت سرودن اشعار مذكور اين بود كه يكى از دوستانش به وى گفت: «تو چقدر بى‌شرمى! درباره انواع شراب، شكار و موضوعات گوناگون شعر مى‌سرايى، اما درباره على بن موسى الرضا كه معاصر توست، هيچ شعرى نمى‌سرايى؟» ابونؤاس گفت: «به خدا سوگند كه اين كار من تنها و تنها از سر بزرگداشت على‌بن موسى است؛ زيرا انسانى چون من، شايستگى سرودن شعر درباره او را ندارد». مدتى پس از اين گفت‌وگو، ابونؤاس اشعار مذكور را در ستايش على بن موسى به رشته نظم درآورد.
از ديگر اشعار ابونؤاس درباره على بن موسى مى‌توان به ابيات زير اشاره كرد:
مُطَهَّرونَ نَقياتٌ جُيوبُهُمُ
13. شمس‌الدين ذهبى (متوفاى 748 ه . ق)
وى مى‌گويد:
پيشواى بزرگ، ابوالحسن، على الرضا فرزند موسى كاظم(عليهما السلام) بود و در دانش، دين و سرورى از چنان جايگاهى بهره مى‌بُرد كه مى‌گفتند على بن موسى به هنگام جوانى و در روزگار مالك، فتوا مى‌دهد... على بن موسى از جايگاهى بلند برخوردار بود و شايستگى خلافت را داشت.... 2
ذهبى پس از ارائه توضيحى مختصر درباره ائمه، در پايان سخنان خود درباره