150شاگردش جابربن حيان صوفى، كتابى هزار صفحهاى نوشت كه همه پانصد رساله جعفر صادق(ع) را در بردارد. 1
14. ابن صباغ مالكى (متوفاى 855 ه . ق)
وى مىگويد:
جعفر صادق(ع) در ميان برادرانش، جانشينى و وصايت پدر را بر عهده گرفت. برجستگى و برترى فضايل او بر آنها آشكار، و آوازه و منزلتش از همگان بيشتر بود. آوازه و ياد او در ديگر سرزمينها گسترده شد و مردم به سوى وى شتافتند و دانشهايى را از او نقل كردند و از هيچيك از افراد خانوادهاش به اندازه وى روايات فراوان، نقل نشده است و برخى بزرگان امت اسلامى، مانند يحيى بن سعيد، ابن جريج، مالك بن انس، ثورى، ابن عيينه، ابوحنيفه، شعبه، ابوايوب سجستاتى و ديگران، به ذكر روايات وى پرداختهاند. ابوجعفر(ع) آشكارا امامت و ساير موارد را به وى واگذار كرد و به صورت كاملاً روشن آن را تأكيد كرد.... 2
15. محمدبن سراجالدين رفاعى (885 ه . ق)
وى مىنويسد:
عميدى مىگويد: صادق(ع) به سال 83 ه .ق در روز جمعه و هنگام برآمدن سپيدهدم، در مدينه چشم به جهان گشود. وى 65 سال زيست و امامتش 34 سال به طول انجاميد. طرفداران مذاهب و اديان گوناگون، دانشهايى را از او فرا گرفتند كه توشه راه كاروانيان بود و شماره كسانى كه به نقل روايات وى پرداختند، به چهار هزار تن رسيد.... 3
از نام و مقدمه كتاب رفاعى، به روشنى نمايان مىشود كه وى همه موضوعات مطرح شده در آن را تأييد كرده است.