56واژه خليفه، تا اعصار متأخّر و حتى تا دورۀ حكومت عثمانى تا حدى رواج داشت و به همۀ كسانى كه زمامدارى و حاكميت مسلمانان را بعد از پيغمبر (ص) برعهده گرفتند، خليفه مىگفتند.
اهلسنت ميان چهار خليفۀ اوّل و خلفاى بعدى تفاوت اساسى، قائلاند و اين تفاوت بسيار حائز توجه است. اين موضوع كه اهلسنت آن چهار خليفه را خلفاى راشدين مىنامند، برگرفته از حديثى از پيامبر است كه برخى منابع نه چندان فراوان اهلسنت نقل كردهاند:
«عليكم بسنتي و سنة الخلفاء الراشدين من بعدي». مطابق با نقل آنان، پيامبر (ص) چنين الفاظى را براى جانشينان خود بهكار برده است. اما همانگونه كه در پژوهشهاى فراوانى آمده است: اولاً اين حديث نقل قوى و معتبرى نيست؛ ثانياً با مبناى اهلسنت كه معتقدند پيامبر كسى را به جانشينى تعيين نكرده در تعارض است؛ ثالثاً با حديث جابربن سمرة از پيامبر (ص) كه فرمود: پس از من دوازده جانشين از طرف من بر شما خواهد بود و همه از قريش هستند، ناسازگار است و تفسير اين حديث بر امامان شيعه منطبق است.
وجه اساسى تفاوت، آن است كه اين چهار نفر، به باور اهلسنت صحابى و از اقدم صحابه و در عين حال، مصاهر و خويشاوند ايشان هستند و ديگر آنكه فرآيند انتخاب اين چهار خليفه در بين مسلمانان موجّه و معتبر بوده است. البته هر دو مبناى مذكور داراى مناقشه است كه در جاى خود به آن خواهيم پرداخت.
ديگر اينكه، چون اهلسنت، صحابه پيامبر (ص) را داراى اجتهادِ