91
شرك نبودن ذكر «يا على!»
پرسش20. استعانت و مدد خواستن از غيرخدا، شرك است. پس خطابهاى يا محمد! يا على! و يا حسين! در مقابل خطاب يا الله چگونه تفسير مىشود؟
پاسخ: اين پرسش برگرفته از شبههاى است كه بارها در صفحههاى قبل بدان پاسخ دادهايم كه توسل به معصومان(عليهم السلام) واسطه قرار دادن مقربان درگاه الهى است. خطابهاى اينچنينى نه تنها ذكر است، بلكه نمونههاى بسيارى نيز در قرآن دارد. خلاصه سخن آنكه:
1. بردن نام «على» عبادت است و در منابع معتبر اهل سنت، از قول پيامبر(ص) نقل شده است كه فرمود
:«ذِكْرُ عَلِيٍّ عِبَادَةٌ». 1
2. آيا اين خطابها، شرك و گناه است، درحالىكه در قرآن، از اين خطابها فراوان است؛ از جمله:
"يا أَيُّهَا النَّبِىُّ"، "يا أَيُّهَا الرَّسُولُ"، "يا مُوسى"، "يا نُوحُ" و نيز آنجا كه برادران حضرت يوسف - كه همه پيامبرزاده و موحد بودند - گفتند: "يٰا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنٰا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ..."؛ «اى عزيز [مصر] ما و خاندان ما را از پريشانى [و قحطى] فراگرفته...». (يوسف:88)
3