66امام صادق(ع) در اين مورد توصيه مىكند:
بر جوانان خود از خطر غلات بترسيد كه مبادا آنان را تباه سازند؛ زيرا غلات، بدترين خلق خدايند؛ عظمت خدا را كوچك دانسته، براى بندگان خدا قائل به ربوبيت هستند. 1
شيخ صدوق مىنويسد: «اعتقاد ما در مورد غلات و مفوضه آن است كه اينان كافران به خداوند مىباشند». 2 و نيز شيخ مفيد مىنويسد:
غلات، گروهى متظاهر به دين اسلاماند كه اميرمؤمنان(ع) و امامان از ذريه او را به الوهيت و پيامبرى نسبت دادهاند. آنان گمراه و كافرند و اميرمؤمنان(ع) به قتل آنها فرمان داده است. ائمه ديگر نيز آنها را كافر و خارج از اسلام دانستهاند. 3
2. خبر داشتن از غيب و آگاهى از احوال انسانها، به طور مطلق به معناى غلوّ و خدا دانستن شخص عالم به غيب نيست؛ زيرا اگر چنين باشد، بايد باور داشت قرآن افراد بسيارى را شريك خدا قرار داده است؛ براى نمونه، قرآن از قول حضرت عيسى(ع) مىفرمايد: "وَ أُنَبِّئُكُمْ بِمٰا تَأْكُلُونَ وَ مٰا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ"؛ «و از آنچه مىخوريد، و در خانههاى خود ذخيره مىكنيد، به شما خبر مىدهم». (آل عمران: 49)
در آيهاى ديگر، به پيامبر اسلام(ص) مىفرمايد: "ذٰلِكَ مِنْ أَنْبٰاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ"؛ «[اى پيامبر!] اين، از خبرهاى غيبى است كه به تو وحى مىكنيم». (آلعمران: 44)
آيا حضرت عيسى(ع) به سبب خبر داشتن از غيب، به مقام خدايى رسيده است؟ آيا قرآن، پيامبر(ص) را خدا مىداند؟ اگر پيامبر(ص) اين اخبار غيبى را در اختيار ديگران قرار دهد، به نوعى غلوّ و نسبت دادن اوصاف خداوند براى مخلوق، دچار شده است؟