45- "وَ لاٰ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّٰهِ أَمْوٰاتاً بَلْ أَحْيٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ" (آلعمران: 169)
هرگز گمان مبر كسانى كه در راه خدا كشته شدند، مردهاند! بلكه زندهاند، و نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند.
- "وَ جٰاءَ مِنْ أَقْصَا الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعىٰ قٰالَ يٰا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ . .. إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قٰالَ يٰا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ " (يس:20 و25 و 26)
مردى [با ايمان] از دورترين نقطه شهر، با شتاب آمد، گفت: اى قوم من! از فرستادگان خدا پيروى كنيد... من به پروردگارتان ايمان آوردم؛ پس به سخنان من گوش فرادهيد. [سرانجام او را شهيد كردند و] به او گفته شد وارد بهشت شو، گفت اى كاش قوم من مىدانستند.
ج) روايات متعددى نيز وجود دارد كه بر حيات پس از مرگ دلالت مىكند؛ از جمله اينكه، در روايت آمده پيامبر اكرم(ص) پس از جنگ بدر، با كشتهشدگان قريش سخن گفت و در پاسخ كسانى كه اعتراض كردند چگونه با مردگان سخن مىگويى، فرمود: «شما از آنها شنواتر نيستيد». 1
د) تلقين ميت كه سنتى مقبول شيعه و سنى است 2، حاكى از باور به وجود حيات برزخى براى مردگان است.
6. عبارت «مردگان از احوال زندگان بىخبرند»، ادعايى بىاساس در انكار تأثيرپذيرى مردگان از زندگان و تأثيرگذارى زندگان بر مردگان است. در رد اين سخن به بيان چند روايت بسنده مىشود:
- «اسحاقبنعمار» مىگويد: