36كردم: «آيا من نيز با شما هستم؟» فرمود: «تو بر خيرى؛ تو بر خيرى». 1
ملاحظه مىشود كه پيامبر(ص)، با گرد آوردن مصاديق واقعى اهلبيت(عليهم السلام) زير پارچهاى كه امسلمه، همسر پاكطينتش نيز حق ورود بدان را ندارد، زمينه هرگونه شبهه را از بين برد.
- روايات ديگرى نيز نقل شده كه پيامبر(ص) به صراحت، همسران ديگرش (مانند: زينب و عايشه) را نيز از اهلبيت(عليهم السلام) خارج دانستهاند. 2
وقتى كه همسران پيامبر(ص) جزء اهلبيت(عليهم السلام) نيستند، تكليف عمو، عمه و ديگر وابستگان رسول خدا(ص) در اين جرگه مشخص است.
- ترمذى به سند خويش از «انسبنمالك» نقل مىكند:
پيامبر خدا(ص) تا شش ماه هنگام رفتن به نماز صبح، بر در خانه فاطمه(عليها السلام) مىآمد و دست بر در گذاشته، مىفرمود: «اى اهلبيت من! بشتابيد براى نماز» و آنگاه آيه تطهير را تلاوت مىكرد. 3
ملاحظه مىشود رسول گرامى اسلام(ص)، براى مشتبه نشدن مصداق اهلبيت(عليهم السلام)، مدتها به در خانه فاطمه(عليها السلام) مىرفت و آنها را با نام «اهلبيت» صدا مىزد تا مردم دريابند كه اين لقب، تنها شايسته اين خاندان است و نه هر آن كس كه اهلبيت است، «اهلبيت» است.
نكته قابل توجه اينكه قبرستان بقيع يگانه آرامگاه وابستگان رسول گرامى اسلام(ص) نيست؛ چه آنها كه به اجماع، مصداق اهلبيت(عليهم السلام) هستند، مانند حضرت فاطمه زهرا(عليها السلام) (بنابر نقلى كه مدفن وى را در روضه شريفه مىداند) و اميرمؤمنان