209 عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ(ع) عَنِ الطِّينِ فَقَالَ أَكْلُ الطِّينِ حَرَامٌ مِثْلُ المَيْتَةِ وَ الدَّمِ وَ لحَمِ الْخِنْزِيرِ إِلَّا طِينَ قَبْرِ الحُسَيْنِ(ع) فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ أَمْناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ. ¹

سعد بن سعد روايت كرده است: از امام موسى‌بن جعفر(ع) سؤال كردم از خوردن خاك. فرمود: «خوردن آن حرام است و حرمتش مثل حرمت ميته و خون و گوشت خوك است، مگر خاك قبر امام حسين(ع). به‌درستى كه، در آن شفاى از هر دردى و امان از هر خوفى است».

خلاصه آنكه، از ديدگاه شيعه، تربت مبارك امام حسين(ع) به خودى خود شفا نمى‌دهد، بلكه فقط به اذن پروردگار شفا مى‌دهد؛ به عبارت ديگر، اين خداوند است كه در خاك كربلا شفا قرار داده است؛ همان‌طور كه در آداب خوردن تربت مبارك نيز به اين حقيقت تصريح شده است كه با گفتن «بسم الله» و بردن نام خداوند و با استعانت از خدا، خورده شود:

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ الْبَصْرِىِّ عَنْ بَعْضِ رِجَالِهِ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللهِ(ع) قَالَ: طِينُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ(ع) شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ إِذَا أَكَلْتَهُ فَقُلْ بِسْمِ اللهِ وَ بِاللهِ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ رِزْقاً وَاسِعاً وَ عِلْماً نَافِعاً وَ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. ²

از محمدبن‌اسماعيل البصرى از بعض رجالش از امام صادق(ع) روايت شده است كه خاك قبر امام حسين(ع)، شفاى هر دردى است. در هنگام خوردن بگو: به نام خدا و با استعانت از خدا. خداوندا! آن را رزق واسع و علم نافع قرار بده و شفاى از هر دردى قرار بده. به درستى كه فقط تو بر هر كارى توانا هستى.

جاى شگفتى است كه محمدبن‌اسماعيل بخارى بر اين باور است كه خاك مدينه و