191
رابطه شناخت امام و ايمان آوردن به او
پرسش 51. در دوران پيامبر اكرم(ص)، افرادى نزد آن حضرت مىآمدند و فقط يك بار او را مىديدند و به مناطق و شهرهاى خود بازمىگشتند. بىترديد، آنها چيزى درباره ولايت على(ع) و فرزندانشان نشنيده بودند، بهويژه كه شيعه، مدعى است كه موضوع ولايت ايشان در اوايل دعوت رسولخدا(ص) در مكه رخ داده است. پس، آيا اسلام آنها ناقص است؟! اگر پاسخ شما مثبت باشد، مىگوييم: اگر چنين مىبود، بىشك، پيامبر(ص) بايد اسلام آنها را درست مىكرد و امر امامت را برايشان بيان مىفرمود. اما مىبينيم كه آنحضرت(ص) چنين نكرده است و اگر پاسخ شما منفى است، مىگوييم: پس شما بايد بپذيريد كه امامت از اركان دين نيست.
پاسخ: هر منصفى مىداند كه رسول خدا(ص) در زمان حيات خويش، هم رسول بود و هم امام؛ چونان حضرت ابراهيم(ع). ازاينرو، اگر مسلمانى در حيات رسول خدا(ص) از دنيا رفته باشد، به قطع، امام زمانش را شناخته و مرده است. البته اگر كسى امام بعدى را هم بشناسد، از فضل الهى است و بايد بدو نيز اعتقاد داشته باشد، اگرچه لزومى به شناخت امام بعدى نيست؛ مانند اينكه اگر فردى در زمان اميرمؤمنان على(ع) حضرت را به امامت شناخته، لزومى ندارد كه امام حسن(ع) را هم بشناسد و چنين نيست كه اگر