161
توسل به اولياى خدا
پرسش42. توسل به ائمه به عنوان واسطه براى گرفتن حاجت از خدا، مانند آن است كه كسى نزد جنازهاى برود و بگويد برو از رئيس جمهور بخواه كه كارم را انجام دهد. آيا جنازه چنين قدرتى دارد؟
پاسخ: درباره توسل، پيش از اين نكتههايى را متذكر شديم. بنابراين، در پاسخ به اين شبهه، تنها به چند نكته ديگر اشاره مىشود:
1. در توسل به اولياى خدا، متوسلٌ اليه جنازه اوست، يا وجود ملكوتى و برزخى او؟ آيا انسان عاقل، از ماده بىخاصيت انتظار تأثير دارد؟ تفاوت ما با وهابىها در اين است كه ما، به ماورا و وجود ملكوتى و عالم برزخ كه نص قرآن است، اعتقاد داريم. اما وهابىها همچون ماترياليستها چنين اعتقادى ندارند. آيا يك انسان، با يك جنازه مساوى است؟
2. اگر بنا بر اعتقاد وهابىها، شيعيان به جنازه متوسل مىشوند، بايد اين توسل تنها كنار قبر، آن هم مادامى كه جنازه باقى و متلاشى نشده است انجام گيرد. درحالىكه معتقدان به توسل، همه جا متوسل مىشوند.
3. قياس پيامبر(ص) و امام كه به اعتقاد ما
«حَىٌّ مَرْزُوقٌ عِنْدَ رَبِّهِ» است، با جنازه و قياس خداى تعالى با رئيس جمهور، نه تنها قياس مع الفارق، بلكه تشبيهى نامعقول است.