144و اگر ضد او، دست به دست هم دهيد [كارى از پيش نخواهيد برد]، زيرا خداوند ياور او است و همچنين جبرئيل و مؤمنان صالح و فرشتگان پس از آنها، پشتيبان او هستند.
-وَ لِكُلٍّ جَعَلْنٰا مَوٰالِيَ مِمّٰا تَرَكَ الْوٰالِدٰانِ وَ الْأَقْرَبُونَ (نساء: 33)
براى هر كس، وارثانى قرار داديم كه از ميراث پدر و مادر و نزديكان ارث ببرند.
-مَأْوٰاكُمُ النّٰارُ هِيَ مَوْلاٰكُمْ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ (حديد: 15)
و جايگاهتان آتش است و همان سرپرستتان است و چه بد جايگاهى است.
-وَ إِنِّي خِفْتُ الْمَوٰالِيَ مِنْ وَرٰائِي وَ كٰانَتِ امْرَأَتِي عٰاقِراً (مريم: 5)
و من از بستگانم پس از خودم بيمناكم [كه حق پاسدارى از آيين تو را نگاه ندارند] و همسرم نازاست.
-وَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلاً رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمٰا أَبْكَمُ لاٰ يَقْدِرُ عَلىٰ شَيْءٍ وَ هُوَ كَلٌّ عَلىٰ مَوْلاٰهُ (نحل:76)
خدا مثالى مىزند، دو مرد يكيشان لال است كه به هيچ چيز توانايى ندارد و سربار مولاى خويش است.
بنابر نظر مفسران اهل سنت، واژه مولا در اين آيهها معانى گوناگونى دارد:
در آيه اول، به مفهوم ولى و سرپرست و در آيه دوم به مفهوم ياور است. در آيه سوم، به معناى وارث و اقوام و در آيه چهارم، به مفهوم جايگاه آمده است. در آيه پنجم نيز همچون مورد سوم، به مفهوم بستگان و وارثان و در آيه ششم، به مفهوم مالك و ارباب است كه با قراين موجود در آن مشخص مىشود.
3. بر فرض كه واژه مولا در تمام آيههاى قرآن به يك معنا آمده باشد، آن معنا كدام است؟! مدعاى شيعه در معناى اين واژه در حديث، اين است كه با توجه به قراين موجود در پيش و پس اين حديث، آن را به معناى اولى به تصرف مىدانند. بنابراين، حتى اگر در قرآن هم به بيش از يك معنا به كار نرفته باشد، ادعاى پرسشگر را ثابت نمىكند.