139ب) تمام كسانى كه در آنجا حضور داشتند، اقدام پيامبر(ص) را براى تعيين خليفه مى‌دانستند و در طول تاريخ نيز مطلب چنين بوده است.

ج) در اينجا به برخى دلايل و شواهدى كه خلاف گفته پرسشگر است، اشاره مى‌شود:

1. صدر حديث

«أَ لَستُ أَوْلَى بِالُمؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ؟». ¹گوياى اين مهم است كه هدف پيامبر(ص) از خطبه غدير، مسئله تعيين والى و حاكم و اولى به تصرف بوده است، نه چيز ديگر.

2. فرمايش‌هاى پيامبر(ص) در خطبه غدير كه علاوه بر آوردن واژه مولا از عبارتى همچون:

«فَانْظُرُوا كَيْفَ تَخْلُفُونى فِى الثَّقَلَيْنِ» ²استفاده كرده است، يادآور حديث ثقلين و مانند آن است و ديگر عذرى براى كسى باقى نمى‌گذارد.

3. تبريك و شادباش گفتن اصحاب از جمله عمر و ابوبكر كه گفتند:

«بَخْ بَخْ لَكَ يَا ابْنَ أَبِى طَالِبٍ أَصْبَحْتَ وَ أَمْسَيْتَ مَوْلَاىَ وَ مَوْلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ» ³، حاكى از تعيين جانشين است؛ نه رفع اختلاف و حل شكايت يك نفر از اميرمؤمنان(ع).

4. شعرا نيز در اين‌باره شعرهايى سرودند؛ از جمله حسان‌بن‌ثابت شاعر ويژه پيامبر(ص) چكامه‌اى سرود و از پيامبر(ص) اجازه گرفت و همان‌جا خواند كه مطلعش اين است:

يُنَادِيهِمْ يَوْمَ الْغَدِيرِ نَبِيُّهُمْ بِخُمٍّ وَ أَكْرِمْ بِالنَّبِى مُنَادِياً.

پيامبر روز غدير در وادى خم به آنها ندا داد به نداى رسول خدا گوش كنيد.

5. بسيارى از علماى اهل سنت به دلالت حديث غدير بر امامت اميرمؤمنان(ع) اعتراف كرده‌اند كه در اينجا، نام برخى از آنها ذكر مى‌شود: ⁴