104اين مطلب، با صرفنظر از گروه افراطى وهابى است كه هيچيك از مسلمانان، نه باورهاى اعتقادى آنها را قبول دارند و نه فتاواى فقهى آنها را.
2. در فقه شيعه، مرجع تقليد با پيروان خود يك فرقه و گروه خاص تشكيل نمىدهد؛ به عبارت ديگر، هرگز گفته نمىشود فرقه بهجت، فرقه سيستانى و...
علاوه بر اين، آيا مىتوان گفت كه اينها در اصول اختلاف دارند؟ حتى در فروع نيز آيا واقعاً مىتوان اختلاف قابل توجهى بين فتاواى آنها يافت؟ و در اين صورت آيا اين امر، موجب دوگانگى و ايجاد فرقه جديد مىشود؟ پس بر اين اساس، بايد شيعه دوازده امامى به هزاران فرقه تقسيم شده باشد. آيا چنين است؟ شيعه اماميه كه از زمان شخص پيامبر(ص) شكل گرفته و تاكنون به لطف الهى، زنده و پرقدرت باقى مانده، يك فرقه بيش نيست و همان فرقه ناجيه است كه پيامبر(ص) فرمود: «به زودى امتم به هفتاد و سه فرقه تقسيم مىشود كه يكى از آنها فرقه ناجيه است». 1
در جاى ديگر فرمود:
إِنَّمَا مَثَلُ اهلبيتى كَمَثَلِ سَفِينَةِ نُوحٍ مَنْ رَكِبَهَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ. 2
شيعه، همراهان اهلبيت(عليهم السلام) هستند كه بر كشتى نوح سوار شده و فرقهاى ناجيه هستند.
3. اگر مراجع شيعه گاهى متعدد مىشوند، به تعداد انگشتان دست هم نمىرسند و در بيشتر مواقع منحصر به فرد هستند، مانند زمان آيت الله بروجردى(قدس سره) و زمان امامخمينى(قدس سره). ولى به هرحال معدودند. برخلاف مفتيان اهل سنت كه بىشمارند و هر منطقهاى يك يا چند مفتى و بدينترتيب هر فرقه، مفتيان فراوانى دارد. هماكنون مفتيان وهابى چند نفرند؟ آيا آنها قابل شمارش هستند؟!