37انسانى و پرهيز از اهانت به مقدّسات پيروان نحلههاى گوناگون است؛
4. سبّ صحابه، اهانت به مقدّسات شيعه يا سنّى، توهين و تحقير ظالمانه نسبت به باورهاى هر كدام از دو گروه، حرام و ايجاد اختلاف و روشن كردن آتش تفرقه و شِقاق و تَحطيم و هَدْمِ اساس وحدت امّت اسلامى، گناهى است بزرگ كه همگان بهويژه حاجيان محترم و معتمران معزّز بايد جداً از آن اجتناب نمايند؛
5. آگاهى از ضرورت وحدت و حرمت اختلاف فسادانگيز و فتنهپرور و پرهيز از توهين به مقدّسات هر ملّت و نحلهاى جزء رهآورد سفر ملكوتى شما باشد تا در عرصه جهان اسلام جز نسيم وحدت و عطر اتّحاد چيزى مشاهده و استشمام نشود؛ زيرا گذشته از زوال شكوه درونى و زدودن نيروى داخلى، دشمن خون آشام طمع مىكند و با ضعف نيروى دفاعى، مراكز مذهب را ويران و جامعه را تباه مىكند: وَ لَوْ لاٰ دَفْعُ اللّٰهِ النّٰاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوٰامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَوٰاتٌ وَ مَسٰاجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيراً . (حجّ، 40)