45
دعا براى مؤمنان
دعاكردن براى بستگان و دوستان، در اماكن مقدس از سفارشهاى الهى است. «زيد نرسى» مىگويد:
«معاوية بن وهب» از اصحاب امام باقر(ع) را در صحراى عرفات ديدم كه ايستاده بود و دعا مىكرد. دقت كردم، ديدم اصلاً براى خودش دعا نمىكند. شنيدم نام يكيك افراد را مىبرد و براى آنها دعا مىكند تا غروب شد و مردم از عرفات كوچ كردند. به او گفتم: «اى ابا القاسم، خداوند تو را اصلاح كند، مطلب عجيبى از تو ديدم»؛ گفت: «اى برادر، چه چيزى تو را به تعجب آورد؟» گفتم: «ديدم كه براى خودت دعا نمىكردى. در اين سرزمين مقدس از خودت مىگذرى و براى ديگران دعا مىكنى».
معاوية بن وهب گفت: «اى برادر، زياد تعجب نكن. از مولاى خود و مولاى تو و مولاى هر مؤمن، امام جعفر صادق(ع) شنيدم كه فرمود: كسى كه در غياب برادر مؤمنش براى او دعا كند، فرشتهاى از آسمان اول ندا مىكند: اى بنده خدا صدهزار برابر مثل آنچه براى ديگران دعا كردى، براى توست. از آسمان دوم