44به‌طورى كه بعضى از كوفيان هنگام شمردن افتخارات خود بر بصريان، از اين مطلب ياد مى‌كردند. ¹ گفتنى است كه نخلستان‌هاى كوفه از سمت غرب تا قادسيه و از سمت شمال تا شهر انبار و هيت امتداد داشته است. ² (نقشه شماره 5)

بعضى از انواع خرماى موجود در مقطع زمانى مورد بحث از قرار زير بوده است:

رُطَب آزاد؛

رُطبِ مُشان ³:

نوعى خرماى زرد رنگ كه از لغت «موشان» فارسى گرفته شده است. از آنجا كه موش‌ها از اين نوع خرما بسيار مى‌خوردند، ايرانيان آن را «موشان» ناميدند. ⁴ عرب‌هاى مدينه به آن «اُم جُرْذان» مى‌گويند. ⁵

تمر بَرْنى ⁶:

نوعى خرماى قرمز مايل به زرد كه بسيار خوشمزه بوده است. اصل اين خرما ايرانى بوده و اصولاً لغت «برنى» از «بارنيك» فارسى گرفته شده و «بار» به معناى تمر و ميوه است. ⁷

تمر سابِرى :

اين لغت نيز ممكن است از شاپور فارسى گرفته شده باشد. در مدينه به اين نوع خرما «بيض» مى‌گفتند. ⁸

تمر صرفان ⁹:

نوعى خرما مانند بَرْنى، اما سخت‌تر كه معمولاً آن را با جويدن مى‌خوردند و به اصطلاح مقدارى حالت آدامس مانند داشته است. ¹⁰ در مدينه به اين خرما «عَجْوَة» مى‌گفتند. ¹¹