181
ششم - جبّانه الصائديين
اين جبّانه در جنوب شرقى كوفه واقع شده بود و به طايفه صائديين از قبيله هَمْدان تعلّق داشت. 1 ماسينيون نام ديگر اين جبّانه را جبّانه صيداويين كه تيرهاى از قبيله بنىاسد بود، دانسته و آن را از «بنىكِلاب بن قيس» از عدنانىها به شمار آورده است. (نقشه شماره 7، رقم 52 و نقشه شماره 8)
دو - جبّانههاى عدنانىها
اين جبّانات شامل جبّانههاى اهل مدينه و نيز ساير عدنانىها مىشود.
اول - جبّانه (ثُوَيَّه)
«الجبّانه» بدون اضافه به لغتى به مكانى در غرب كوفه بين راه نجف - كوفه گفته مىشد 2 كه به عنوان آرامگاه اهل مدينه، اعم از انصار و قريش از آن استفاده مىشد. بعضى گفتهاند از زمان هلاكت زياد به بعد (سال 53ه.ق) لغت ثُوَيه در مورد اين مكان بهكار گرفته شد كه به معناى آرامگاه مىباشد. اما بعضى ديگر بر اين عقيدهاند كه اين مكان قبل از اسلام و در زمان نعمان بن منذر، با همين نام به عنوان زندان از آن استفاده مىشد و اولين بار خَبّاب بن ارَت در زمان حكومت حضرت على(عليه السلام) در سال 37ه.ق وصيت كرد تا او را در اين مكان دفن نمايند. قبل از آن مردمى كه او در ميان آنها زندگى مىكرد (قبيله بنىتميم) مردگان خود را در خانههاى خود يا كنار آن دفن مىكردند. 3 (نقشه شماره 7، رقم 40 و نقشه شماره8)
در اين مكان، بسيارى از شخصيتهاى سياسى - مذهبى و نيز خواص ياران حضرت(عليه السلام) و همچنين بزرگان ديگر مدفون شدهاند كه در اينجا به ذكر نام بعضى از آنها مىپردازيم:
1. سهل بن حُنَيف (م 38ه.ق) از ياران حضرت على(عليه السلام).
2. جويريّة بن مُسَهَّر عبدى از ياران على(عليه السلام) كه به دستور زياد به شهادت رسيد.