167 امام جعفربن محمدبن الصادق(ع) 1، هركدام همين قرآنى را كه دردسترس مردم است، كتاب الهى و هدايت شمردهاند.
بنابراين با عنايت به رواياتى كه ذكر شد؛ اوّلاً : ائمه شيعه همين قرآن موجود را كتابخدا و با همان ويژگىهايى كه در زمان رسولالله(ص) داشته، معرفى نمودهاند و بهآن عمل مىكردهاند.
ثانياً : قرائت عين آيات قرآن موجود و استشهاد بهآنها و دفاع از آن، شاهد زندهاى است براينكه قرآن موجود، همان قرآن زمانِ پيامبر(ص) بوده و هرگز دچار تحريف نشده است.
ثالثاً : چرا اميرالمؤمنين هنگامى كه قرآنها توسط معاويه روى نيزهها رفت، نفرمود: اين قرآنها تحريف شده است؟ ومورد قبول من نيست؟! بهويژه امام حسين(ع) كه در برابر همه باطل قيام كرد چرا از تحريف و دگرگونى قرآن، سخن بهميان نياورد؟ درحالىكه از مهجوريت قرآن و عمل نكردن بهآن، سخن گفت وفرياد زد 2وخون داد. اگر بهفرض، گروهى و قدرتى قصد داشتند بهقرآن دست ببرند، بىترديد قيامهايى همانند قيام كربلا از سوى امامانمعصوم شيعه(عليهم السلام)، بهوقوع مىپيوست.
سه - تحريفناپذيرى قرآن از نگاهِ عالمانِ مؤثّر شيعه
جمهور علما و رهبران تأثيرگذار در باورها و انديشههاى مذهبى پيروان مكتب اهلبيت(عليهم السلام)، نيز با وقوع تحريف اينكتاب آسمانى بهشدت مخالفاند و برخى از رواياتى كه دلالت بر شبهه تحريف دارد، مخالف باورهاى مذهب اماميه مىشمارند:
-ابوجعفر محمدبن عليبن الحسينبن بابويه القمي الصدوق (م381ق)؛ دركتابى كه