153
نتيجهگيرى
ابنتيميه و پيروان او منابع حديثى پيروان مكتب اهلبيت(عليهم السلام) بهويژه كافى را از جهت مستند نبودن بهرسولالله(ص) و فقدان منابع رجالى براى تشخيص احاديث صحيح از ناصحيح در شيعه و زياد شدن كتابهاى كافى و مشكوك بودن نسبت روضه بهكلينى، مورد نقدقراردادند؛ ولى با توجّه بهپژوهشى كه انجام گرفت، اين نتيجه بهدست مىآيد كه در مرحله اوّل، اشكال، مستقيماً منابع خود آنان را مىگيرد. شيعه همانگونه كه در تدوين و نقل احاديث رسولالله(ص) پيشقدم بوده، در تأسيس علوم حديث و رجالشناسى، نخستين كتابهارا در كارنامه خود دارد. اكثر احاديث كافى مستند بهامامان معصوم(عليهم السلام) است كه درحقيقت متّصل بهرسولخدا(ص) است و نَهتنها هيچ كتابى كه حتى يكحديث بر مجموعه كافى افزوده نشده است. گرچه تغيير و تحوّلى در انضمام عناوين كتابها وجدا انگاشتن آنها طبق سلائق مختلف در نسخههاى آن، رخ داده است. و آخرين كتاب كافى بهنام «روضه» بهطور قطع از تأليفات كلينى و جزوِ مجموعه كافىاست و گفتة ملاخليل قزوينى درباره بهروضة كافى، نادرست و مورد پذيرش ديگر فقهاى شيعه نيست.