98قضات و ساير اشخاص به مراكب و شتران سوار شده، به عرفات عزيمت كردند و در اثناى وقفه به حكم سعود به جاى قاضى مكه، يكى از علماى زنادقه خطبه خوانده و به مكه مراجعت كردند. ¹

سعود در معاودت از عرفات، خطيب زاده محمد افندى قاضى مكه را عزل و به جاى او عبدالرحمن التيامى را، كه از علماى زنادقه بود قاضى نصب نمود.

محمد افندى مشاراليه و سعدابك، ملاّى مدينه و عطايى افندى نقيب مكه مكرمه را احضار و در روى يك قاليچه نشانده، عرض بيعت و مصافحه را تكليف نمود و چون مشاراليهم موافق اصول ديانت وهابى

«لا اله إلاّ الله وحده لا شريك له» گفته و پس از مصافحه و بيعت به جاى خود نشستند، سعود محظوظ شده و گفت:

من شما و حجاج قافله شام را، به صالح بن صالح سپردم، صالح مرد امين و آدم خوب من است شتر مِحَفَّه و شتر بار به سيصد قروش و شتر سوارى را براى رفتن شام، يكصد و پنجاه قروش نرخ دادم. عزيمت شما به شام به اين نرخ ارزان براى شما نعمت بزرگى است. در ظلّ عطوفت من مستريحاً برويد.

حجاج سايره نيز به اين منوال آمد و رفت خواهند كرد. اين هم يك نوع عدالت من است در حق شما. به سلطان سليم خان پادشاه آل عثمان، نامه مخصوصى نوشتم و در آن نامه او را ممنوع ساختم كه بر بالاى قبور قبه‌ها بنا و انشا نكنند و به ذبح قرابين ²، اصحاب قبور را توسل ننمايند و آن نامه را به شما خواهم داد كه به سلطان معظم اليه بدهيد. ³اگرچه اين استيلاى وهابيان سه چهار سال دوام كرد وليكن در سال 1227 ه.ق. محمد على پاشاى والى مصر، به شخصه به جده عزيمت كرده و از آنجا به مكه رفته، دو فرقه عسكريه كه يكى را از جده و ديگرى را از مصر فرستاده بود متّحد شده، وهابيان را از مكه اخراج كردند.