482
تعريف و مراتب و القابى كه مخصوص خلفا و سلاطين و ملوك است
واجب شرعى كه خلافت گفته مى‌شود، يك فريضه مهمه است كه امورات دنيوى و اخروى مؤمنين را رؤيت نموده و احتياجات مادى و ادبى آنان را تسويه نمايد.
خلافت بعد از انبياى عظام به اشخاصى است كه به اجماع امت به او بيعت كرده شود. 1 خلافت چون يك رياست عليا و جامعه امور دين و دنيا است، لهذا بزرگ‌ترين مراتب و مناصبى است كه منحصر به ملوك و سلاطين است... بعدها به‌واسطه تنافر 2 در تتابع 3 اضافات عنوان مذكور متروك شده به خليفه مشاراليه اميرالمؤمنين گفته شد. اول كسى كه به فاروق اعظم به لقب اميرالمؤمنين مكتوب نوشت، ابوموسى الاشعرى بود و آنكه در اثناى مخاطبه، لفظ اميرالمؤمنين را استعمال كرد يا حاتم طايى و يا مغيرة بن شعبه و يا عمرو بن العاص بود.
عباسيانى كه در بغداد اجراى خلافت مى‌كردند، خودشان را به بعض القاب خصوصى مانند منصور، مهدى، رشيد، امين، مأمون، معتصم، معتز، معتضد و مقتدر تلقيب كردند، مقصودشان اين بود كه به القاب اصحاب كرام مانند صديق، فاروق و