464شدند، از مهاجرين و انصار كرام بوده و بقيه آنها از توابع اصحاب و موالى بود، در وقعه مؤسفه مذكوره شهر مدينه منوره سه روز على‌الاتصال نهب 1 و غارت شده و به روايتى زياده از هزار نفر خاتون حامله مانده بودند.
صورت وقوع اين وقعه در بحث وقعه حره كه در صورت نهم وجهه ثالثه مرآت مدينه مندرج است به‌طور تفصيل بيان شده، هركس ميل نمايد به‌صورت وجهه مزبوره مراجعه فرمايد.
حصين بن نمير به‌موجب دستورالعمل-[-ى] كه از مسلم نقيض‌الاسم گرفته بود، در شهر محرم سال مذكور در تپه‌هاى جبل احمر و جبل ابى‌قبيس نصب منجنيق نموده و در ظرف چهل روز محاصره ممتده، مسلمان‌هاى كثيره را كه قابل تعداد نبود قتل و اتلاف نموده و اهالى حرم محترم را تعذيب و تضييق نمود وليكن چون در آن هنگام خبر هلاكت يزيد رسيده، بالضّروره از كار خود فراغت حاصل نموده و معاودت كرد.
اين محاربه و محاصره از روز بيست و سيم محرم تا غرّه ربيع‌الآخر امتداد نموده بود و به اين جهت شراره‌هاى احجار آتشين كه به كعبةالله انداخته بودند سرايت نموده، استار شريف و سقف لطيف بيت‌الله محترق شده و جدران نور لمعان قبله مسلمين، در درجه بسيار ناگوار منشق و منكسر شده بود. حتى شاخ‌هاى قوچى كه براى فداى حضرت اسماعيل(ع) از آسمان نازل شده و در بام كعبه معلّق بود از تأثير آن آتش سوخت.
اگرچه احتراق كعبةالله شب شنبه سيّم ربيع‌الاول سال مزبور واقع شد وليكن حصين بن نمير تا زمان اخذ وفات يزيد در محاربه مداومت نموده، بيست و هفت روز پس از احتراق كعبه به وفات يزيد مطلع شده، شب يكشنبه پنجم ربيع‌الثانى از مكه مكرمه دفع و خارج شد.
و نيز روايت مى‌كنند كه اين حريق از يك چادرى ظهور كرده بود. نظر به