352هنگامىكه قريشيان بناى هدم كعبةالله را شروع نمودند، هبل نام بت بزرگ را كه عمرو بن لحى بن قمعه در حفره خزانه بيتالله ركز نموده بود، از خزانه مزبوره درآورده و در نزد مقام ابراهيم در موقعى گذاشته بودند. چون عمليات بناى كعبةالله تمام شد، هبل را از موقع مذكور نقل نموده و به محل قديمى آنكه در خزينه داخل بيت معظم بود گذاشتند و داخل و خارج بيتالله را بعض صورتهاى بزرگ نقش و ترسيم نمودند كه در بين آنها صور انبياى عظام و ملائك ذوىالاحترام نيز موجود بود.
فاتح اقليم رسالت عليه افضلالتحيت، روز فيروز فتح مكه بتهايى را كه در داخل و خارج آن بقعه مسعوده مركوز بود و همه صور موجوده را محو و مضمحل فرمودند و صور حضرت ابراهيم و اسماعيل را كه در داخل ديوارهاى كعبه محترمه بود محو نمودند. چون صور حضرات مشاراليهما به وضعى ترسيم و تصوير شده بودند كه در دستهاى خود تيرهاى قمار داشتند و چون حضرت رسالتپناه آگاه بودند از اينكه حضرات معزى اليهما، ابداً آلايش قمار نداشتند، لهذا براى اينكه قريشيان آن حضرات را به وضع مذكور تصوير و نقش نموده بودند در حق آنها نفرين فرموده و لفظ قٰاتَلَهُمُ اللّٰهُ 1 را درباره آنها از زبان معجز بيان مبارك جارى ساختند.
پس از آن هبل را در خارج بابالسلام جاى دادند. روايت است عتبه بابالسلام كه الآن پايمال حجاج است، اعضاى هبل مذكور است، فقير اين عتبه را خود ديده و پاى بر روى آن گذاشتم، عضوى از هبل باقى نمانده است كه شباهت بهصورت داشته باشد، لهذا بنده در تصديق اين امر ترديد دارم، زيرا چنانكه در بحث دخول اصنام به ارض حجاز مذكور گرديد، بت معهود هبل نام، از عقيق احمر معمول و منحوت 2 بوده است، زمانىكه عمرو بن لحى او را از ارض شام آورد دست راست او مقطوع بود، اهل مكه دستى از ذهب خالصالعيار ساخته و در بدن او تعبيه نمودند.