236 نظر به تحرير بحرالعميق و مناسك ابن العجمى، كسانى‌كه ماء زمزم را به‌قصد مغفرت مى‌نوشند بايد بگويند: «اللّهمّ إنّه بلغني انّ رسولك9 قال ماء زمزم لما شرب له اللّهم و اني أشربه لتغفر لي اللّهم فاغفر لي». ¹ و كسانى‌كه براى استشفاى علل و امراض مى‌نوشند بايد بگويند: «اللّهمّ انّي اشربه مستشفياً بي اللّهم فاشفني». ²

محمد بن عبدالله بن ابوبكر ³ گويد روزى به‌محضر عبدالله بن عباس رفتم، شخصى آمد، ابن‌عباس از او پرسيد: «از كجا مى‌آيى؟» گفت: «از بئر زمزم». فرمود: «آيا توانستى موافق سنت مسنونه از آب زمزم بنوشى؟» گفت: «آب زمزم خوردم، ولى اگر صورت مسنونه او را فرماييد ممنون خواهم بود».

ابن عباس فرمود:

اثناى شرب زمزم قبله را استقبال نموده و اسم خداى را ذكر كرده تا حد سيرى بايد خورد و در اثناى شرب سه نفس بايد كشيد و پس از فراغت حمد خداى نمود، حضرت رسول محترم فرموده‌اند: علامتى‌كه ميان منافقين و مسلمانان را فرق و تميز دهد آن است كه منافقان نمى‌توانند آب زمزم را آن‌قدر بخورند كه به گلوى آنان برسد.

دار قطنى و حاكم نيز مطابقت كلمات مشاراليه را به احاديث نبويه تصديق كرده و گفته‌اند:

تعبير سه نفس عبارت از آن است كه زمزم را به سه فاصله بايد خورد كه هر فاصله را به بسمله شروع كرده و به حمدله تمام نمايند و اينكه گفته‌اند آن‌قدر بخورند تا آنكه به حلق برسد، عبارت از آن است كه جوف بطن را تا ميان استخوان‌هاى پهلو پركنند و جايز است كه آب زمزم را به خارج حرم نقل كرده و لأجل‌التبرك به بلاد مسلمين ببرند و من غير كراهة با آن آب مبارك، وضو گرفته و غسل نمايند