152ابوالبشر علامت گذاشته بود پيدا كرده و مجدداً براى علامت در آن مواقع سنگى گذاشت، هنگامىكه حضرت ابراهيم اين احجار را ركز مىكرد، پسرش حضرت اسماعيل نيز همراه بود. به مرور زمان سنگهايى هم كه حضرت ابراهيم ركز كرده بود بهريگ پوشيده شده و نامعلوم بود.
چون در دور «عدنان بن آد»، لزوم فصل و تفريق ميانه حلّ و حرم به درجه وجوب رسيده بود، لهذا «عدنان بن آد» مشاراليه محض اينكه علامات حدود حرم شريف به آسانى خراب نشود، سنگهايى را كه حضرت خليل نصب كرده بود جستوجو و پيدا كرده بهنقاطى كه اينها مركوز بود از گل و سنگ نشانه محكم و رصينى وضع نمود و پس از آن «قصى بن كلاب بن مره» نيز نشانهايى را كه «عدنان بن آد» مزبور گذاشته بود در يكصورت خوب تعمير و ترميم فرمود، پس از قصى بن كلاب كسى نشد كه علائم منصوبه حرمالله را تعمير و تسويه كند. در روز فتح مكه بهحكم حضرت رسول تميم بن اسيد الخزاعى و پس از ارتحال حضرت پيغمبر عمر بن الخطاب و پس از آن عثمان ابن عفان و پس از آن معاوية بن ابىسفيان و بعد از اينها عبدالملك بن مروان اعلامى را كه اثر بناى «عدنان بن آد» بود ترصين و ترفيع نموده، حدود مبارك ميقات را تجديد كردند.
مقتدر بالله عباسى نيز در زمان خلافت خود اميال مذكوره مركوزه را اصلاح و تأييد نمود. در سال 325 (ه.ق) «راضى بالله عباسى» علامات عمره را و زمانى بعد از آن هم «مظفر» حاكم اربل أعلام عرفات را وضع و تأسيس نمودند. زيرا قبل از عصر راضى بالله أعلام عمره و قبل از مظفر أعلام عرفات نبودند به تجديد اعلام عرفات «سلطان احمد خان اول» موفق شدند. اينك از آنوقت تاكنون بهخارج علاماتىكه براى حدود ميقات گذاشته شدهاند حل و بهداخل آن حرم گفته مىشود.