135
صورت دوم
شمول اوست آيات بينات را، مقصود از آيات بينات امين بودن كسانى است كه به حدود دائره حرم محترم كعبةالله داخل مىشوند و نيز هلاكت كسانىكه حرمت بيتالله را هتك مىنمايند و مانند اين قبيل چيزها بوده و آيات مذكوره عبارت از مقام ابراهيم است.
واقعاً در حالتىكه مقام شريف مذكور عبارت از يكپارچه سنگ است، آيات بسيارى را جامع است. بودن اثر اقدام مبارك حضرت خليل در سنگ مزبور و فرورفتن پاهاى آنحضرت تا پاشنه به آن سنگ و به خلاف معجزات ساير پيغمبران محفوظ ماندن آن از يهود و نصارا و مشركين و ملحدين كه دشمن آن هستند سالهاى سال، از آيات عجيبه مخصوصه بوده و با همه اينها محقق است كه مقام شريف ابراهيم آيات بسيارى را شامل است.
در حق مقام ابراهيم سه روايت است:
روايت اول
سنگى است كه حضرت ابراهيم هنگام تأسيس مكه او را نشستگاه قرار داده بود كه در روى اين سنگ اثر اقدام مبارك آن حضرت مانده است.
روايت دوم
زمانىكه حضرت ابراهيم براى ديدن پسر خود حضرت اسماعيل از شام بهمكه رفت، زوجه حضرت اسماعيل پدرزن 1 خود را شست و شو نمود و حضرت خليل آنوقت در روى سنگى قرار گرفته بود كه پاهاى مبارك او در روى اين سنگ جاى گرفت.
روايت سيّم
سنگى كه حضرت ابراهيم(ع) بر فراز آن رفته و خلق را به حج دعوت مىكرد همين