122
صورت سيّم
سبب اطلاق كعبه به بيت معظم و اوايل احوال بلده مفخمه كعبه معظمه را ذكر و بيان مىنمايد.
در ازمنه سابقه در داخل شهر مقدس مكه معظمه، تأسيس بنايى كه از ابنيه مشرفه كعبة الله مرتفعتر بشود برحسب قاعده متداوله ممنوع بود و از حجاج چنان مسموع مىشود كه كسانى كه به اين اصول مخالفت مىكردند، عمارات آنها در اندك مدت منهدم و خراب مىگرديد و چون اين عادت در ميان اهل مكه حكم يك اعتقاد عمومى را داشت، لهذا مردم سعى داشتند كه ابنيه آنها از بيت معظم بلندتر نشود و كسانى كه در ضد اين اعتقاد بوده، بناى ابنيه مرتفعه را جسارت مىكردند در ظرف زمان قليل ويران مىشد و آنهايى هم كه اين را مىديدند بناى عقايد خودشان را زيادتر تقويه مىنمودند.
اين اعتقاد اهل مكه در صدر اسلام هم مدتى مُعتقدٌ عليه بود و حتى شيبة بن عثمان، بالاى جبل ابىقبيس رفته، تخريب ابنيه را كه از بيتالله بلندتر بود امر نمود. و محمدبن على بن عبدالله بن عباس نيز، خانهاى را كه در جاده مسعاى شريف، در مقابل حرم محترم ساخته بود، همت و سعى داشت كه از ابنيه مسعوده بيتالله بلندتر نشود. اهالى مكه اين اعتقاد را كه در حق ابنيه مباركه بيتالله داشتند، هميشه حفظ و تحكيم مىنمودند.
بنا به اعتقاد مشروح در مكه مكرمه، اعصار عديده بلندتر از بقعه كعبه مكرّمه بنايى