90 خداوند برحق است». (كهف:44)
و اگرچه رحمت خداوند متعال فراگير است، اما آن ولايت و رحمت عام است و در كنار اين ولايت و رحمت عامه، رحمت ويژهاى نيز دارد كه در حق همه نيست: وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُهٰا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ (اعراف:156)
در بخش اول آيه، مشخص فرمود كه رحمتش فراگير است و در بخش دوم آن، فرمود: بر خود لازم كردهام كه رحمت خاص را شامل متقين سازم؛ زيرا كَتَبَ عَلىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ؛ «خداوند متعال رحمت را بر خود لازم كرده است». (انعام:12)
از مجموع دو آيه، درمىيابيم كه خداوند متعال بر خود لازم كرده كه رحمت خاص خود را به پرهيزگاران بدهد.
رفتن به بالاى جبلالرحمه، انسان را به اين حقيقت آشنا و عارف مىكند 1 كه خداوند متعال، رحمت و ولايت خاصى بر مرد و زن با ايمان و مسلمان دارد. طبيعى است وقتى به اين حقيقت مزين شد، نسبت به زن و مرد مؤمن رحمت ويژهاى دارد و به آنها ولايت ويژهاى پيدا مىكند و در رفتار، گفتار و نوشتار خود، اين سرّ را پياده مىسازد.
در سرزمين عرفات، منطقهاى بهنام «نَمِره» واقع شده است. به فرموده امام سجاد(ع)، وقتى به اين منطقه از عرفات رسيديد، راز و رمزش اين