122
امام سجاد(ع) در دعاى روز عرفۀ خود، مىفرمايد:
أللّهُمَّ إِنَّكَ أيَّدْتَ دينَكَ في كُلِّ أوانٍ بِإِمامٍ أقَمْتَهُ عَلَماً لِعِبادِكَ، وَ مَناراً في بِلادِكَ بَعْدَ أنْ وَصَلْتَ حَبْلَهُ بِحَبْلِكَ، وَ جَعَلْتَهُ الذَّريعَةَ إِلى رِضْوانِكَ، وَ افْتَرَضْتَ طاعَتَهُ وَ حَذَّرْتَ مَعْصِيَتَهُ، وَ أمَرْتَ بِامْتِثالِ أوامِرِه، وَ الاِنْتِهاءِ عِنْدَ نَهْيِه، وَ ألّا يَتَقَدَّمَهُ مَتَقَدِّمٌ، وَ لايَتَأخَّرَ عَنْهُ مُتَأخِّرٌ، فَهُوَ عِصْمَةُ اللائِذينَ، وَ كَهْفُ المُؤْمِنينَ، وَ عُرْوَةُ المُتَمَسِّكينَ، وَ بَهاءُ الْعالَمينَ.
خدايا! در هر زمان دين خويش به امامى يارى بخشيدهاى كه او را برپاى داشتهاى تا علمِ راهنماى بندگانت شود و در بلاد تو چراغ فروزان هدايت گردد و در رشته پيمان او، به رشته پيمان خود پيوستهاى و او را وسيله خشنودى خود ساختهاى و اطاعت او را فريضه گردانيدهاى و مردم را از سركشى در برابر او برحذر داشتهاى و فرمان دادهاى به هرچه امر مىكند، اطاعت كنند و از هرچه نهى مىكند، باز ايستند و كسى بر او پيشى نگيرد و كسى از او واپس نماند و او نگهدار كسانى است كه بدو پناه مىبرند و امان مؤمنان است و حلقه اعتصام ايشان است و جلال و جِلوه جهانيان است.
اگرچه حُسنفروشان به جلوه آمدهاند
كسى به حسن و ملاحت بهيار ما نرسد
بهحقصحبت ديرين كه هيچ محرمِ راز
به يار يك جهت حقگزار ما نرسد
هزار نقش برآيد ز كلك صنع يكى
به دلپذيرى نقش نگار ما نرسد
هزار نقد به بازارِ كائناتآرند
يكى به سكّۀ صاحب عيار ما نرسد