117
گفتار سوم: صحراى عرفات، صحنه نيايش اولياى الهى
مدّعى خواست كه آيد به تماشاگه راز
دست غيب آمد و بر سينهنامحرم زد 1
1. وقوف انبياى عظام(عليهمالسلام) در صحراى عرفات
الف) حضرت آدم(ع) و صحراى عرفات
خداوند متعال مىفرمايد:
فَتَلَقّٰى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمٰاتٍ فَتٰابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوّٰابُ الرَّحِيمُ (بقره :37)
آدم(ع) از پروردگارش كلماتى دريافت داشت [و با آنها توبه كرد] و خداوند، توبه او را پذيرفت؛ زيرا او توبهپذير و مهربان است.