105كسى‌كه در عرفات وقوف كند، براى هر كس دعا كند، اجابت مى‌شود. حاجى شفاعتش براى فرزندانش، اهل خانه‌اش و همسايگانش پذيرفته مى‌شود. ¹

شفاعت فقط در اختيار خداست. افراد تنها با اذن خداوند مى‌توانند به اين مقام بزرگ دست يابند و تنها شفاعت اين دسته از انسان‌هاست كه پذيرفته مى‌شود.

يَوْمَئِذٍ لاٰ تَنْفَعُ الشَّفٰاعَةُ إِلاّٰ مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلاً (طه :109)

در آن روز، شفاعت هيچ [كس] سود نبخشد، جز آن كسى كه خداى رحمان به او اذن داده و از گفتار او راضى است.

خداوند مقام شفاعت را به بعضى از انسان‌ها داده است. انبيا و اوليا، صاحبان شفاعت الهى‌اند. شهدا هم اجازه شفاعت دارند.

3. عرفات در آيينۀ كلام بزرگان اهل سلوك

الف) توصيه‌هاى اخلاقى

عارف روشن‌ضمير، ميرزا جوادآقا ملكى تبريزى (رحمه‌الله) گويد:

منتهاى جديّت خود را به خرج بده كه در عرفات، به كمال معرفت نائل شوى و بدان كه اجتماع حاجيان براى دعا در يك ميدان و صحنه واحد، به‌ويژه به لحاظ حضور صالحان و اهل باطن از ابدال و اوتاد يا غير آنها از