102آنگاه كه در عرفات وقوف كنى، چنانچه گناهانت به تعداد شنهاى شنزار يا ستارگان آسمان يا قطرات باران باشد، خداوند آنها را خواهد بخشيد.
امام صادق(ع) فرمود:
هيچ مرد مؤمنى، از اهل هر روستا و شهرى كه باشد، در عرفات وقوف نكند، جز آنكه خداوند، اهالى مؤمن آن محل را ببخشايد و هيچ مرد مؤمنى از خانوادهاى با ايمان، در عرفات وقوف نكند، مگر آنكه خداوند، مؤمنان از آن خاندان را بيامرزد . 1
جابر بن عبدالله انصارى نقل كرده كه پيامبر(ص) فرمود:
آمرزش بر اهل عرفات در همان لحظه حركت و لحظات آغازين روز عرفه نازل مىشود. آنگاه شيطان بر سر خويش خاك ريخته، شيون و زارى مىكند. پس ديگر شياطين گرداگرد او جمع شده، مىگويند: «تو را چه شده است؟!» مىگويد: «مردمى كه در مدت شصت، هفتاد سال نابودشان كردم، در يك چشم به هم زدن آمرزيده شدند». 2 مرادِ شيطان، حاجيانى هستند كه در عرفات حاضر شدهاند.
پيامبر(ص) فرمود: «كسى كه گوش و چشم و زبانش را در روز عرفه نگه دارد، خداوند او را از عرفه تا عرفه ديگر حفظ مىكند». 3
ابن عباس در مورد حديث فوق آورده است:
فضل بن عباس (در عرفات)، كنار رسول خدا(ص) ايستاده بود و به زنان نگاه