191 سَلِّم وَقُل بِتَاَدُّبٍ يا خَيرَ مَن زانَ اسمُهُ الاَسماءَ فينا وَالكُنى
اين ديارى است كه به آن رسيدى، خوش به سعادتت كه توانستى به هدف و خواسته‌ات دست يابى!؛

گونه‌هايت را بر خاك بكش و زمينش را ببوس و از نورى كه همه وجود را پر كرده است، تجلى بخواه؛

بارهاى شوق را در اطراف و اكناف آن بر زمين انداز و ياد هر كه دور و نزديك است را رها كن؛

اگر زبانت از گفتار قاصر است، دست مكش؛ زيرا با بسته شدن زبان، عشق و محبت از بين نمى‌رود؛

اين محل اقامت پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] و محل نزول جبرئيل است كه نورشان بر ما آشكار است؛

اينجا حرمى است كه به سبب درك كردن بهجت آن، قلب به چشم غبطه مى‌خورد؛

اگر بر همه بقعه‌ها برترى نمى‌يافت، براى حضرت مصطفى[(صلى الله عليه و آله)] وطن و جايگاه ديگرى نبود؛

اين روضه اوست كه هركس آن را زيارت كرد، نور قبول در او تجلى يافت؛

اين منبرش است كه پايه‌اش چندان بلند است كه همه‌جا پديدار است؛

پس ثابت قدم باش و او را گواه گير و به حرف‌هاى ديگران، توجه مكن؛

اين، جايى است كه اگر توانايى داشتى، مقابلش بايست وگرنه بهتر