128يقين، رفتن به محضر آن بزرگوار در زمان حياتش فوايدى دارد كه در رفتن نزد او پس از وفات نيست؛ از جمله نگاه كردن به ذات پاك و شريف او، يادگيرى احكام شريعت، جهاد در پيشاپيش آن حضرت و... .
3. سومين دليل براى مستحب بودن زيارت رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)]، وجود احاديثى است كه در بحث مشروعيت زيارت قبور به طور عام و زيارت قبر پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] به شكلى خاص - كه در كتاب «الجنائز» نقل شدهاند - آمدهاند. همچنين وجود احاديثى كه حاكى از رفتن ايشان به زيارت قبور است و نيز احاديثى كه مخصوص زيارت قبر شريف آن حضرت است. دار قطنى از مردى از «آل حاطب» از «حاطب» روايت مىكند كه رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] فرمود: «
مَن زارَني بَعدَ وَفاتي فَكَأَنَّما في حَياتي »؛ «هر كس پس از وفاتم مرا زيارت كند، گويى مرا در زمان حياتم زيارت كرده است».
در سند آن، شخصى مجهول وجود دارد. دارقطنى، اين حديث را از ابنعمر نيز روايت مىكند. ابويعلى در المسند و ابنعدى در الكامل آن را روايت كردهاند. در سلسله سند او «حفص بن ابوداود» وجود دارد كه فردى ضعيف است. البته احمد مىگويد كه او صالح است.
طبرانى در الاوسط از عايشه از پيامبر[(صلى الله عليه و آله)]، مشابه آن روايت را ذكر كرده است.
«حافظ» مىگويد كه در طريق آن، شخصى مجهول وجود دارد. «عقيلى» شبيه آن را از ابنعباس ذكر كرده است. همچنين در سند، روايت «فضالة بن سعد مازنى» وجود دارد كه او ضعيف است.
دارقطنى حديث ديگرى از ابنعمر با لفظ « مَن زارَ قَبري وَجَبَت لَهُ