100
روضةٌ مِن رياضِ الجَنَّةِ»؛ «ميان قبر من و منبرم باغى از باغهاى بهشت است».
«ندوى» در حاشيهاش بر اين حديث مىگويد:
اسناد آن [از طريق بيهقى] ضعيف است و لكن احمد آن را در مسند (ج3، ص389)، ابويعلى در مسند (ج3، صص319 و320، ش1784) و بزار در كتابش مسند (ج2، ص57، كشف الاستار) از طريق «على بن زيد بن جدعان» از محمد ابن منكدر از «جابر» روايت كردهاند. [در اين سند ضعف وجود ندارد]
سلام فرستادن با پيك
بيهقى در شعب الايمان روايت مىكند:
«عبدالله بن يوسف اصفهانى» از «ابراهيم بن فراس» در مكه از «محمد بن صالح رازى» از «زياد بن يحيى» از «حاتم بن وردان» روايت كرد: «عمر بن عبدالعزيز»، پيكى به مدينه مىفرستاد تا از جانب او بر پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] سلام دهد.
«ابوسعيد بن ابى عمرو» از «ابوعبدالله صفار» از «ابن ابىالدينا» از «اسحاق بن حاتم مداينى» از «ابن ابىفديك» از «رباح بن بشير» از «يزيد بن ابىسعيد مهرى» روايت كرد:
هنگامى كه «عمر بن عبدالعزيز» خليفه شام بود، براى وداع نزدش رفتم، گفت: خواهشى از تو دارم: هنگامى كه به مدينه رفتى و قبر پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] را رؤيت كردى، از جانب من بر او سلام بفرست.
«محمد بن اسماعيل بن ابى فديك» از قول «عبدالله بن جعفر» روايت