39به نظر مى‌رسد كه اين تهمت‌ها احتياج به پاسخ ندارد؛ زيرا هر كس كه با شيعيان معاشرت داشته باشد پى به سخيف وبى‌اساس بودن اين حرف‌ها مى‌برد.

ابن قيّم، مروّج افكار ابن تيميه

يكى از شاگردان مهمّ ابن تيميه كه به عنوان مروّج افكار او مطرح است، ابوعبدالله محمّد بن ابوبكر بن ايّوب بن سعد بن حريز، زرعى، دمشقى، حنبلى، معروف به ابن‌قيّم جوزيه مى‌باشد.

جوزيه مدرسه‌اى بود كه محيى‌الدين بن حافظ ابوالفرج عبدالرحمن بن على بن محمّد بكرى حنبلى آن را در بازار قمح دمشق ساخته بود. واز آنجا كه پدرش قيّم سرپرست اين مدرسه بود، لذا او را ابن قيّم جوزيه ناميدند.

او در سال 691ه.ق متولد شد ودر سال 712ه.ق با ابن تيميه ارتباط پيدا كرد وملازم مجلس درس او شد وفقه را نزد او آموخت واز او اخذ علم كرد ولى در تمام مسائل مقلّد كوركورانه او بود. لذا مذهب ابن تيميه را يارى كرده وافكارش را در كتاب‌هايش تأييد نمود، اضافه بر آن سعى كرد تا افكار وعقايد استادش را در قالب برهان واستدلال درآورد.

لذا در عصر شيخ واستادش، ابن تيميه از عقايد باطلش توبه داده شد، ونيز با او به زندان رفت ولى بعد از مرگ استادش رها شد. او به جهت اعتقاداتش سه بار به زندان رفت، خصوصاً به جهت اينكه همانند استادش حركت به جهت زيارت ابراهيم خليل(ع) را تحريم ومنع نمود.