136
الف. احساسات دينى
مدينه به عنوان شهر پيامبر(ص) وسرزمين رشد وبالندگى پيام وحى از اهميت ويژهاى برخوردار بود، وگسترش معرفت دينى وبيان وتعليم وتبيين سنّت پيامبر(ص) ونيز فهم وتفسير كلام وحى در عصر آن حضرت در آن شهر صورت گرفته، اصحاب پيامبر(ص) اعم از مهاجران وانصار در آن ديار زيستهاند. پس از رحلت رسول اكرم(ص) نيز بيشتر آنان به جهت وجود خاطرات حضرت، ماندن در آن ديار را بر ساير شهرها ترجيح دادند.
بديهى است كه انس مردم مدينه با روش پيامبر(ص) واوصيا واصحاب آن حضرت، سبب شده بود تا روح اسلام خواهى آنان در مقايسه با شاميان قوىتر باشد ونادرستى شيوه حاكمان وواليان را آسانتر از ديگران دريابند، چرا كه همين مردم بودند كه نخستين اعتراض سياسى خود را نسبت به عثمان بن عفّان ابراز داشتند. اكنون همان مردم شاهد فرمانروايى جوانى ناپخته شدهاند كه نه از كار سياست چيزى مىداند ونه حريمهاى دينى را پاس مىدارد، لذا اعتراضات آنان بلند شد.
عثمان بن محمّد بن ابى سفيان -حاكم مدينه- گروهى از مهاجرين وانصار را از مدينه به دمشق فرستاد تا با خليفه ملاقات كرده واعتراضات خود را با يزيد در ميان بگذارند وبا بخششهايش آنان را ساكت كند. 1