72 عليه من ربّه افضل الصلاة والتسليم انّ العبادة حقّ الله ليس فيها حقّ لغيره وانّ الدعاء من العبادة؛ فمن قال من الناس في اي بقعة من بقاع الارض يا رسول الله او يا نبي الله او يا محمّد اغثني او ادركني او انصرني او اشفني او انصر امتك او اشف مرضي المسلمين او اهدِ ضالّهم او ما اشبه ذلك فقد جعله شريكاً لله في العبادة، وهكذا من صنع مثل ذلك مع غيره من الانبياء او الملائكة او الاولياء او الجن او الاصنام او غيرهم من المخلوقات... . ¹

خداوند سبحان در كتاب كريمش وبر زبان رسول امينش كه از جانب پروردگارش بهترين درودها وسلام‌ها بر او باد بيان كرده كه عبادت حقّ خداست ودر آن حقى براى غير او نيست، واينكه دعا از جمله عبادت است؛ پس هر كس از مردم در هر بخشى از روى زمين بگويد: اى رسول خدا، اى نبى خدا، اى محمّد مرا كمك كن، مرا درياب، مرا يارى نما، مرا شفا بده، امتت را يارى كن، مريضان مسلمين را شفا بده، گمشده آنها را هدايت كن يا شبيه اين گفتارها، به طور حتم پيامبر را شريك خدا در عبادت قرار داده است. همچنين هركس مثل اين‌گونه تعبيرات را درباره غير از پيامبر اسلام(ص) از انبيا وملائكه واوليا وجن وبت‌ها يا غير از اينها از مخلوقات به‌كار برد حكمش همين است...

او در جاى ديگر مى‌گويد:

...وامّا دعاء الميت والاستغاثة به وطلب المدد منه فكل ذلك