58 نظر عقل و شرع متلازمند، و قول به يكى قول به ديگرى است، و انتفاى يكى در اعتقاد كسى كه معتقد به انتفاء است قولى است از او به انتفاء ديگرى، و اقامه برهان بر يكى از آن دو استدلال بر ديگرى است. و قول به اينكه انبياى مرسل - كه درود و سلام خدا بر آنان باد - براى توحيد ربوبيت نيامدهاند؛ زيرا كه مردم از آن بىنياز بودهاند، و فقط به جهت توحيد در عبادت آمدهاند، و در اين ادعا به برخى از آياتى تمسك كردهاند كه درست نفهميدهاند، قولى است كه نصوص قرآن كريم آن را تكذيب مىكند و ادعايى است كه علم به تاريخ مشركان قديم و جديد آن را ابطال مىنمايد...
2. توحيد در خالقيت
توحيد در خالقيت يعنى اعتقاد به اينكه تنها خالق مستقل در عالم وجود كه در خلقتش به هيچكس وابسته نيست و مىتواند جلوى خلق غير خود را بگيرد، يكى است وآن كسى غير از خداوند متعال نمىباشد.
خداوند، تنها خالق مستقل
خداوند متعال مىفرمايد:
هَلْ مِنْ خٰالِقٍ غَيْرُ اللّٰهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمٰاءِ وَ الْأَرْضِ (فاطر: 3)
آيا آفرينندهاى جز خدا هست كه شما را از آسمان وزمين روزى دهد؟!
ونيز فرمود:
أَلاٰ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبٰارَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰالَمِينَ (اعراف: 54)
آگاه باشيد كه آفرينش وتدبير [جهان]، از آن او [وبه فرمان