36

1. توحيد در ربوبيت

توحيد در ربوبيت يعنى اعتقاد به اينكه در عالم وجود مربى بالاستقلال يكى است وديگران تحت سلطه وتربيت اويند گرچه در عالم، تصرف دارند؛ خداوند متعال فرمود: اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِينَ؛ «ستايش مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانيان است». (فاتحه:2)

همچنين فرمود:

قُلْ أَ غَيْرَ اللّٰهِ أَبْغِي رَبًّا وَ هُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ (انعام: 164)

بگو: آيا غير خدا، پروردگارى را بطلبم، در حالى كه او پروردگار همه چيز است؟!

ونيز فرمود: قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ قُلِ اللّٰهُ؛ «بگو: چه كسى پروردگار آسمان‌ها وزمين است؟ بگو: الله». (رعد: 16)

وفرمود: اَللّٰهَ رَبَّكُمْ وَ رَبَّ آبٰائِكُمُ الْأَوَّلِينَ؛ «خدايى كه پروردگار شما وپروردگار نياكان شماست». (صافات: 126)

خداوند سبحان فرمود:

قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمٰاءِ وَ الْأَرْضِ أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصٰارَ وَ مَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ (يونس: 31)

بگو: چه كسى شما را از آسمان وزمين روزى مى‌دهد؟ يا چه كسى مالك [و خالق] گوش وچشم‌هاست؟ وچه كسى زنده را از مرده، ومرده را از زنده بيرون مى‌آورد؟.

ونيز مى‌فرمايد:

وَ مَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللّٰهُ (يونس: 31)