137 همان معبودهايى را كه جز خدا پرستش مى‌كرديد؟! آنها مى‌گويند: همه از نظر ما پنهان و گم شدند؛ بلكه ما اصلاً پيش از اين چيزى را پرستش نمى‌كرديم.

طبرى در تفسير اين آيه مى‌گويد:

يقول: ثم قيل: اين الذين كنتم تشركون بعبادتكم اياها من دون الله من آلهتكم و اوثانكم حتّى يغيثوكم فينقذونكم ممّا انتم فيه من البلاء و العذاب؛ لانّ المعبود يغيث من عبده و خدمه، و انّما يقال هذا لهم توبيخاً... فقالوا: ضَلُّوا عَنّٰا يقول: عدلوا عنّا فاخذوا غير طريقنا و تركونا في هذا البلاء، بل ما ضلّوا عنّا و لكنّا لَمْ نَكُنْ نَدْعُوا مِنْ قَبْلُ في الدنيا شَيْئاً ، اي لم نكن نعبد شيئاً. ¹

مى‌فرمايد: سپس گفته شد: كجايند آن موجوداتى كه با عبادت آنها از غير خدا، از خدايان و بت‌هايتان، تا شما را پناه داده و از اين بلا و عذاب كه در آن گرفتار آمده‌ايد نجات دهند؛ زيرا معبود كسى است كه عبادت‌كننده و خادم خود را پناه مى‌دهد، و اين سخنان را به صورت توبيخ به آنها مى‌گويند... آنان مى‌گويند: (همه از نظر ما پنهان و گم شدند) مى‌فرمايد: از ما عدول كرده و راه ديگر را پيش گرفته و ما را در اين بلا رها نمودند، بلكه ما را گمراه نكردند، ولى ما (قبل از اين) در دنيا (چيزى را نمى‌خوانديم) يعنى عبادت چيزى نمى‌كرديم.

در اين آيه نيز با قرينه موجود در آن، دعا به معناى عبادت بت‌ها آمده است.