262و پيامبر(ص) آن حضرت را به حفظ و يادسپارى دعا كرد و به ايشان فرمود: «منظور از آيۀ گوش شنوا و متوجه، آن را فرا مىگيرد» 1 تويى. اينها همه حكايت از وسعت علم على(ع) دارد و اين گواهى است كه ايشان رازدار و حامل علم پيامبر خدا(ص) است؛ زيرا اگر چنين نبود، چه كسى مىتوانست بىترس و واهمه بايستد و بگويد: «از من بپرسيد، پيش از آنكه مرا نيابيد» 2؛ سخنى كه مانندش از امام حسن مجتبى و امام صادق(عليهما السلام) نيز نقل شده است. 3
اميرمؤمنان(ع) داورترين و داناترين صحابه
در اين باره روايات بسيارى وارد شده و در كلام عدهاى از صحابه نيز آمده است كه اميرمؤمنان(ع)، داورترين صحابه (يا امت) و داناترين آنها بود. ذكر تمام اين روايات و سخنان، از عهدۀ اين بحث بيرون است و خوانندگان را به كتابهاى مفصل در اين باره رجوع مىدهيم.
مستفيض بودن روايات اين باب
اگر برخى از اين روايات را خبر واحد بدانيم، در مقابل، بسيارى از آنها روايات مستفيضه است و شمارى به حدّ تواتر و بالاتر از آن مىرسد؛ مانند حديث «ثقلين» با بيانى كه گذشت.
بىشك مجموعۀ اين روايات در فراوانى به اندازهاى است كه تواتر اجمالى آنها را سبب مىشود؛ بهگونهاى كه درباره صدور بعضى از آنها يقين حاصل مىشود. به ويژه كه بسيارى از آنها در كتابهاى عامه نقل شدهاند؛ عامهاى كه نه در خط اهلبيت(عليهم السلام)