219 كه هنگام خواب، چشمهاى حضرت مىخوابند، اما قلب ايشان بيدار و متوجه امور است. 1
خواب پديدهاى طبيعى است كه همه آن را مىشناسند و بدان آگاهى دارند. خوابِ پيامبر(ص) به صورت طبيعى، يعنى از كار افتادن دستگاه ادراكى و عقلى به هنگام خواب، نه خللى به جايگاه تبليغى آن حضرت وارد مىكند و نه اطمينان به گفتار و رفتار ايشان را سلب مىنمايد.
اكنون با توجه به تمايز و برترى رسول خدا(ص) بر مردم و اين ويژگى، كه در هنگام خواب قلبشان بيدار است و عقلشان، وظيفۀ متعالى خود در معرفت و ادراك را به انجام مىرساند، چگونه ممكن است آن حضرت در حال بيدارى، به سهو و اشتباه و فراموشكارى دچار شوند و عقلشان از قدرت دريافت و شناخت بازماند. درحالىكه ايشان به عنوان رسول الهى، بايد وظيفۀ تبليغ خويش را به كاملترين شكل به انجام رساند و الگو و امام و اسوۀ مؤمنان باشد.
در بيان عصمت پيامبران و پيامبر اسلام(ص) به همين مقدار كفايت مىكنيم كه خود گوياى مطالب بسيارى است و تفصيل مطلب را به كتابهاى مفصل در اين باره وامىنهيم.
بىشك خداى سبحان توفيق دهنده، يارىكننده و بهترين سرپرست ماست و ما را كفايت مىكند.