1) . صحيح بخارى، ج 3، ص 1381، كتاب فضائل صحابه، بخش سخن پيامبر(ص) كه به انصار فرمود: صبور باشيد تا مرا ملاقات نماييد... و ج4، ص 1574، كتاب مغازى، بخش غزوۀ طائف؛ صحيح مسلم، ج 2، ص 738، كتاب زكات، بخش دادن زكات براى تأليف قلوب در جهت اسلام و توان يافتن آن كه ايمانش قوى است؛ صحيح ابن‌حبان، ج 16، ص 264، بخش فضيلت صحابه و تابعين و ذكر كردن پيامبر(ص) اينكه بايد صبر نمود و آن‌گاه لغزش‌هايى پديد مى‌آيد و ص 265، ذكر بيان قول انس به اينكه پيامبر(ص) كاغذ و قلم خواست تا كار را براى انصار به انجام رساند و ص 268، توصيۀ پيامبر(ص) به انصار به عفت و صبر؛ الاحاديث المختاره، ج 4، ص272، آن كه اسمش اسيد بن حضير بن سماك بن عتيك اشهلى است؛ مسند ابى‌عوانه، ج 4، ص 415، بيان وجوب صبر و خودخواهى نكردن و بازنداشتن امام و تعرض نورزيدن به ايشان و پرهيز حبس آنچه براى او واجب است و اينكه حبس آنچه براى او لازم است، ظلم مى‌باشد؛ مجمع الزوائد، ج 10، صص 31 و 33، كتاب مناقب، فضيلت انصار؛ السنن الكبرى، از بيهقى، ج 6، ص 339، كتاب تقسيم كردن فىء و غنيمت. گردآورى ابواب تقسيم غنيمت و فىء، بخش مربوط به اعطا كردن پيامبر(ص) براى تأليف قلوب و به مهاجرين و آنچه به آن استدلال شده است بر اينكه آن حضرت به آنها از غنيمت يك‌پنجم مى‌داد و نه چهارپنجم؛ مسند احمد، ج3، صص 111 و 167 و 171، در روايت انس بن مالك و ج 4، ص 42، حديث عبدالله بن زيد بن عاصم مازنى و ص 292، حديث براء بن عازب و ص 352، حديث اسيد بن حضير؛ مسند رويانى، ج 2، ص 183؛ المعجم الكبير، ج 1، ص 208، از روايات اسيد بن حضير؛ السنن الواردة فى الفتن، ج 1، ص 203، دربارۀ اين آيه كه فرموده: وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لاٰ تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً ؛ اسباب ورود الحديث، ص 226؛ البيان و التعريف، ج 1، ص 254؛ سير اعلام النبلاء، ج 2، ص 453، در شرح حال ابوقتاده انصارى؛ فضائل الصحابه، از ابن حنبل، ج 2، ص 808 و ديگر مصادر.

2) . صحيح ابن حبان، ج 15، ص 52، باب خبر دادن رسول خدا(ص) به فتنه‌ها و حوادث، ذكر خبر دادن ايشان به خارج كردن مردم ابوذر غفارى را از مدينه؛ مسند احمد، ج 5، صص 144 و 156، در ذكر ابوذر غفارى و ج 6، ص457، در حديث اسماء بنت يزيد؛ المستدرك على الصحيحين، ج 3، ص 52، كتاب مغازى و سريه‌ها؛ السنة از ابن ابى‌عاصم، ج 2، ص 501؛ مجمع الزوائد، ج 5، ص 223، كتاب خلافت، بخش ضرورت جماعت و يكپارچكى و نهى از خارج شدن از امت اسلامى و جنگ با آنان؛ المصنف، عبدالرزاق، ج 2، ص 381، كتاب نماز، بخش مربوط به تأخيرانداختن نماز توسط امراء؛ الفتن، نعيم بن حماد، ج 1، ص 146؛ سير اعلام النبلاء، ج 2، صص57، 63 و 77 در شرح حال ابوذر؛ صفوة الصفوة، ج 1، صص597 و 598، در ذكر وفات ابوذر؛ الاستيعاب، ج 1، صص253 و 254؛ الطبقات الكبرى، ج 4، صص232 - 234، در شرح حال ابوذر؛ تاريخ طبرى، ج 2، ص184، در خبرهاى مربوط به غزوۀ تبوك؛ السيرة النبوية، ج 5، ص205، دربارۀ مرگ ابوذر و دفن شدنش در ربذه؛ تفسير ابن كثير، ج 4، ص 380 و ديگر مصادر.