113در اين سخن، خداوند عجز دايم كافران را از آوردن مانند قرآن، حتمى و قطعى مىسازد.
نهايت تحدى و عاجز نشان دادن منكران در اين آيه است:
قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلىٰ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْآنِ لاٰ يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كٰانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً (اسراء: 88)
بگو اگر انس و جن اتفاق كنند كه همانند قرآن بياورند، نمىتوانند مثل آن بياورند؛ هرچند يكديگر را پشتيبانى كنند.
ادله اعجاز قرآن
دليلهاى مربوط به معجزه بودن قرآن فراوان است و به دو قسمت، تقسيم مىشوند:
1. دلايل اجمالى اعجاز قرآن بدون بيان شكل اعجاز
اين دلايل و شواهد، دو مطلب است:
الف) اعتماد پيامبر(ص) به قرآن
مطلب نخست: هر چه دربارۀ پيامبر(ص) گفته شود، مسلماً شخصيتى است در اوج عقل، حكمت، دورانديشى و نيكرفتارى.
براى پيامبر(ص)، بلكه براى همه روشن بود كه ادعاى نبوت و رسالت از سوى خداى عزوجل، با انكار و مقاومتى شديد روبهرو مىشد؛ آن هم در محيط آكنده از جهل و خرافهپرستى آن روز كه رسول خدا(ص) بر آن بود تا با رسالت الهى خويش، ريشههاى اعتقادى آن را از بيخ و بن درآورد و رويكرد آن باورها را در جهتى صددرصد مخالف، قرار دهد؛ بهويژه كه ادعاى نبوت، تمايز شخصيت مدعى آن نبوت و پيروان او را در خود داشت كه داراى جايگاهى بلند و مقامى ممتاز بودند و اين، مستلزم طاعت و اذعان و تسليم بود و البته ناسازگار با جامعۀ آن روز عرب كه زندگى قبيلهاى داشته و مادام در