80
لسجدوا له سجود اجلال و توقير لا سجود عبادة، كما قد سجد اخوة يوسف(ع) ليوسف. و كذلك القول في سجود المسلم لقبر النبي(ص) على سبيل التعظيم و التبجيل لا يكفر به اصلاً، بل يكون عاصياً، فليعرف انّ هذا منهيّ عنه، و كذلك الصلاة إلى القبر. 1
او از مسّ كردن قبر پيامبر(ص) كراهت داشت. من مىگويم: او بدين
جهت كراهت داشت كه آن را اسائه ادب مىدانست. از احمد بن حنبل درباره مسّ قبر پيامبر(ص) و بوسيدن آن سؤال شد او اشكالى در آن نديد. اين مطلب را فرزندش عبدالله بن احمد از او روايت كرده است. اگر گفته شود: چرا صحابه چنين نكردند؟ گفته شده: زيرا صحابه پيامبر(ص) را در زمان حيات او مشاهده كرده و از ديدنش بهرهمند شده و دستش را بوسيدند و نزديك بود كه به جهت بهرهمندى از آب وضوى پيامبر(ص) با هم بجنگند، و موهاى پاك آن حضرت را در روز حج اكبر تقسيم كردند، و چون آب دهان مىانداخت سعى مىكردند تا در دستان يك نفر از آنها قرار گيرد و آن را به صورت خود مىماليد. و ما چون به اين بهره وافر نائل نشديم خودمان را بر قبر او مىاندازيم و به آن پناه گرفته و شاد مىشويم و دست كشيده و مىبوسيم. آيا نديدى كه چه كرد ثابت بنانى، او دست انس بن مالك را مىبوسيد و بر صورتش مىكشيد و مىگفت: دستى است كه دست رسول خدا(ص) را مسّ كرده است...
آيا نديدى صحابه را كه از شدت محبتشان نسبت به پيامبر(ص)