61 فَمَا يُرِيدُونَ أَنْ تَقَعَ شَعْرَةٌ إِلاَّ فِي يَدِ رَجُلٍ. ¹

رسول خدا(ص) را مشاهده كردم در حالى كه پيرايشگر سر حضرت را مى‌تراشيد واصحابش به دور او مى‌گشتند، ودست خود را مى‌گرفتند و نمى‌گذاشتند كه دانه مويى بر زمين افتد.

مسلم به سند خود از انس نقل كرده كه گفت:

إِنَّ النَّبِيَّ(ص) أَتى مِنٍى فَأَتَى الْجَمْرَةَ فَرَمَاهَا ثُمَّ أَتى مَنْزِلَهُ بِمِنىً وَنَحَرَ وَ قَالَ لِلْحَلاّقِ: خُذْ، وَ أَشَارَ إلى جَانِبِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ الأَيْسَرَ، ثُمَّ جَعَلَ يُعْطِيهِ النَّاسَ. ²

پيامبر(ص) به منى آمد، آن‌گاه به نزد جمره آمد وآن را رمى نمود. سپس به منزل خود در منى آمد ونحر كرد وبه پيرايشگر فرمود: بچين (موهاى مرا). واشاره نمود به طرف راست وسپس به طرف چپ، آن‌گاه موها را به مردم داد.

واقدى در كتاب «فتوح الشام» مى‌نويسد:

... فَقَالَ خَالِدٌ: إِنَّ رَسُولَ اللهِ(ص) لَمَّا حَلَقَ رَأْسَهُ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ أَخَذْتُ مِنْ شَعْرِهِ شَعَرَاتٍ فَقَالَ لِي: مَا تَصْنَعُ بِهؤُلاءِ يَا خَالِدُ!؟ فَقُلْتُ: أَتَبَّرَكُ بِهَا يَا رَسُولَ اللهِ وَ أَسْتَعِينُ بِهَا عَلَى الْقِتَالِ قِتَالِ أَعْدَائِي. فَقَالَ لِيَ النَّبِيُّ(ص): لا تَزَالُ مَنْصُوراً مَا دَامَتْ مَعَكَ. فَجَعَلْتُهَا فِي مُقَدَّمَةِ قَلَنْسُوَتِي فَلَمْ أَلْقِ جَمْعاً قَطُّ إِلاَّ انْهَزَمُوا بِبَرَكَةِ رَسُولِ اللهِ(ص)... ³

... خالد مى‌گويد: چون رسول خدا سرش را در حجّةالوداع تراشيد از