45و مىفرمايد: (لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ) ؛ «شب قدر بهتر از هزار ماه است». (قدر: 3)
ب) دهه ذىحجه
خداوند متعال مىفرمايد: (وَ الْفَجْرِ* وَ لَيٰالٍ عَشْرٍ) ؛ «به سپيدهدم سوگند وبه شبهاى دهگانه...». (فجر: 1و2)
همچنين مىفرمايد:
(وَ وٰاعَدْنٰا مُوسىٰ ثَلاٰثِينَ لَيْلَةً وَ أَتْمَمْنٰاهٰا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقٰاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَ قٰالَ مُوسىٰ لِأَخِيهِ هٰارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَ أَصْلِحْ وَ لاٰ تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ) (اعراف: 142)
و ما با موسى، سى شب وعده گذاشتيم؛ سپس آن را با ده شب [ديگر] تكميل نموديم؛ به اين ترتيب، ميعاد پروردگارش [با او]، چهل شب تمام شد. وموسى به برادرش هارون گفت: جانشين من در ميان قومم باش. و[آنها] را اصلاح كن! واز روش مفسدان، پيروى منما!
از آنجا كه وعده خداوند متعال با حضرت موسى(ع) در چهل روز به جهت بهرهورى و بركت معنوى بوده به دست ميآيد اين زمان وقت مباركى بوده است.
ج) ماههاى حرام
خداوند متعال مىفرمايد:
(يَسْئَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرٰامِ قِتٰالٍ فِيهِ قُلْ قِتٰالٌ فِيهِ كَبِيرٌ) (بقره:217)
از تو، درباره جنگ كردن در ماه حرام، سؤال مىكنند؛ بگو: جنگ
در آن، (گناهى) بزرگ است.